24 Απρ 2019

Ποιος μας χάρισε το αλφάβητο;






Κάνετε αριστερό κλικ εδώ





Ποιος μας χάρισε το αλφάβητο;


Σε όσα συστήματα γραφής ξέρουμε ακριβώς πότε και πώς δημιουργήθηκαν, ξέρουμε ότι ένας ήταν ο δημιουργός τους. Ο Powell παραθέτει μια πυκνογραμμένη σελίδα με συστήματα γραφής και ονόματα δημιουργών. Ειδικότερα για το ελληνικό αλφάβητο ο Powell παρατηρεί ότι η ταυτότητα των γραμμάτων που χρησιμοποιήθηκαν στις τοπικές παραλλαγές του αλφαβήτου για τη γραφή των φωνηέντων δεν αφήνει αμφιβολία. Ένας ο δημιουργός  έστω και αν αξιοποίησε την εργασία και άλλων. Ένας αλλά άγνωστος.

Κατά την ελληνική μυθολογία, τα πέντε φωνήεντα, το Β και το Τ τα ανακάλυψαν οι τρεις Μοίρες. Τα υπόλοιπα έντεκα σύμφωνα τα ανακάλυψε ο Παλαμήδης ο γιος του Ναύπλιου. Σε όλους αυτούς τους ήχους έδωσε μορφή και τους μετέτρεψε σε γράμματα ο Ερμής. ( Στους ήχους αυτούς προστέθηκαν το Ε και το Ω από τους ιερείς του Απόλλωνα και άλλα σύμφωνα από τον Επίμαρχο από τη Σικελία και από τον επιγραφοποιό Σιμωνίδη από την Κώ. Το τελευταίο πρέπει να είναι ιστορία. (Ρόμπερτ Γκρέιβς: Οι Ελληνικοί Μύθοι).
Η απόδοση της ανακάλυψης των φωνηέντων στις τρεις Μοίρες μπορεί να σημαίνει ότι αυτή η ανακάλυψη είναι πολύ παλιά. Μπορεί δηλαδή να ανάγεται στους χρόνους της πρώτης γραφής των Μινωιτών. Αυτό θα σήμαινε ότι και στην κατά πάσα πιθανότητα συλλαβική κρητική ιερογλυφική γραφή υπάρχουν και γράμματα σύμβολα φωνηεντικών συλλαβών. Επομένως η γραφή αυτή θα ήταν η πρώτη γραφή που είχε σύμβολα για φωνήεντα (φωνηεντικές συλλαβές), και για τον λόγο αυτόν και μόνο θα έπρεπε να θεωρηθεί ως γραφή πρόδρομη της αλφαβητικής. Τέλος αξιοσημείωτο είναι ότι και στο μύθο, η ανακάλυψη του αλφαβήτου είναι η ανακάλυψη των απλών γλωσσικών ήχων, (συμφώνων και φωνηέντων), που συνθέτουν τις συλλαβές. Η απόδοση γράμματος-συμβόλου σε κάθε έναν από αυτούς τους απλούς ήχους ακολούθησε. Έχουμε όμως πολλές απόψεις.

Αρχαίοι συγγραφείς έχουν αναφέρει ότι οι οι Φοίνικες της Συρίας εφεύραν την αλφαβητική γραφή. Οι Αγύπτιοι όμως έλεγαν ότι τα φοινικικά γράμματα ήταν αιγυπτιακής αρχής.
Ο Πλάτων αναφέρει ότι ο Αιγύπτιος θεός Θευθ ή Θωθ πρώτος τα φωνήεντα (την ποικιλία των φωνών) κατενόησεν (Πλάτωνος Φαίδρος). Στη συνέχεια βρήκε και άλλο είδος γλωσσικών ήχων, αυτούς που στην εποχή του Πλάτωνα τους ονόμαζαν άφωνα. Για τον Θωθ αναφέρεται ακόμη ότι βρήκε και τους αριθμούς και τον λογισμό και τη γεωμετρία και την αστρονομία και παιγχνίδια όπως οι πεσσοί και οι κύβοι (ζάρια) και κυρίως τα γράμματα. Στην Ελλάδα ο θεός ο αντίστοιχος του θεού Θωθ ήταν ο θεός Ερμής. Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης και ο Πλούταρχος αναφέρουν ότι ο Ερμής πρώτος εφεύρε τα γράμματα, και μερικοί λένε ότι οι χαρακτήρες των γραμμάτων εστάλησαν στους ανθρώπους από τον Ερμή, καταγεγραμμένοι σε φύλλα φοίνικος.
Οι Έλληνες έχουν πει ακόμη ότι το αλφάβητο έχει εφευρεθεί από την Αθηνά, από τον Ορφέα, από τον Προμηθέα όπως λέει ο ο Αισχύλος, από τον Μουσαίο, από τον Σίσυφο, από τον Φοίνικα ή την θυγατέρα του, από τις εννέα Μούσες που το παρέλαβαν από τον Δία.
Φοινικήια δε καλούνται τα γράμματα επειδή ως λέγει ο Ηρόδοτος, οι Φοίνικες τα ανακάλυψαν.
Φοινικήια τα γράμματα επειδή γράφονταν με κόκκινο χρώμα λέει ο Ευφρόνιος, ή επειδή γράφονταν σε φοινικικά πέταλα λέει ο Μένανδρος, ή επειδή εστάλησαν στους ανθρώπους από τον Ερμή γραμμένα σε φύλλα φοίνικα, ή από το όνομα της Φοινίκης της θυγατέρας του Ακταίωνος όπως λέει ο Μενεκράτης ο Ολύνθιος.
Είχε ειπωθεί ότι ο Κάδμος ο Φοίνικας ανακάλυψε τα γράμματα αλλά και ότι ο Κάδμος μόνο μετέφερε τα γράμματα στην Ελλάδα και ότι άλλοι τα ανακάλυψαν.
Το ερώτημα μας είναι: Ποιος ανακάλυψε το αλφάβητο και επινόησε την αλφαβητική γραφή;

Ο Ηρόδοτος (Τερψιχόρη 5.58) λέει : Οι δε Φοίνικες ούτοι οι συν Κάδμω απικόμενοι, των έσαν οι Γεφυραίοι .... εσήγαγον ....γράμματα ουκ εόντα πριν τοις Έλλησι, ως εμοί δοκέειν, πρώτα μεν τοίσι και άπαντες χρέωνται Φοίνικες.
Αυτό μεταφέρει τα ερωτήματα για τη δημιουργία του αλφαβήτου ένα βήμα πίσω. Δεν απαντά στο πώς δημιουργήθηκε το αλφάβητο. Απαντά μόνο το πώς ήρθε στην Ελλάδα και δεν ασχολείται με το αρχικό ερώτημα.

Και δεν αναφέρεται κανείς σήμερα για το πότε και πώς κάποιοι - όχι  Έλληνες- ανακάλυψαν (τάχα) το αλφάβητο. Και κανείς Φοίνικας δεν αναφέρεται.  Και δεν υπάρχουν ούτε μύθοι ούτε θρύλοι άλλων λαών που αναφέρονται στο θέμα του αλφαβήτου. Μόνον ελληνικοί μύθοι, μόνον ελληνικοί θρύλοι, μόνον ελληνικές αναφορές υπάρχουν. Το θέμα δεν απασχόλησε άλλους λαούς. Και η Βίβλος τίποτε σχετικό δεν αναφέρει. Και απίστευτη μάλιστα, και αιφνίδια άνοδος του πολιτισμού μόνο στην Ελλάδα υπήρξε. Και όλα αυτά είναι σοβαρότατα και δεν μπορεί να παραμερισθούν διά της σιωπής.

Ας εξετάσουμε όμως τις αναφορές του Ηροδότου.
Το παραπάνω απόσπασμα από την ιστορία του Ηρόδοτου λέει κάτι συγκεκριμένο. Αλλά μπορεί να έγιναν τα πράγματα έτσι όπως αναφέρονται; Η διήγηση για τον Κάδμο είναι βέβαια μυθική, αλλά θεωρείται ότι οι σχετικοί μύθοι έχουν ιστορικό πυρήνα.

Ο καθηγητής και ακαδημαΙκός Μιχαήλ Σακελλαρίου είχε γράψει όμως, (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους τόμος 1, σελίδα 361), ότι οι Καδμείοι ή Φοίνικες που είχαν φτάσει στη Θήβα από τη Φοινίκη δεν προέρχονταν από την πόλη των Σημιτών Φοινίκων του Λιβάνου, αλλά από τη Φοινίκη της Ηπείρου. Είχε αναφέρει ακόμη ότι το όνομα Κάδμος στην ελληνική μυθολογία δεν είναι σημιτικής προέλευσης αλλά ινδοευρωπαϊκής και παράγεται από ρίζα που υπάρχει στο ελληνικό ρήμα κέκαδμαι, κέκασμαι που σημαίνει εξέχω, λάμπω. Η έννοια εξέχω ταιριάζει με το ύψος και η έννοια λάμπω ανταποκρίνεται στην αντανάκλαση του φωτός στα νερά. Αυτό εξηγεί γιατί το όνομα δόθηκε σε βράχους και σε ποτάμια. Στην περιοχή Φοινίκη της Ηπείρου βρίσκεται παραπόταμος του Καλαμά που ονομαζόταν Κάδμος. Επίσης το εθνικό Φοίνικες έχει θέμα που απαντάται στην ελληνική.[ φοινός (= βαθυκόκκινος) και φοινίξαι (= αιμάσαι). Και η πρώτη σημασία της λέξης φόνος ήταν αίμα]. Και έχει επίσης ένα επίθημα (-ικες), γνωστό από άλλα ονόματα ινδοευρωπαΙκών φύλων (Αίθικες, Γράϊκες ή Γραικοί, Τέμμικες , Θράικες). 
Ακόμη το όνομα Φοινίκη είχε δοθεί στην Καρία και το όνομα Φοίνιξ δήλωνε ένα βουνό και ένα οχυρό της ίδιας χώρας καθώς και ένα ποτάμι της Λυκίας, όπου ποτέ δεν εισχώρησαν Σημίτες Φοίνικες. Εξ αιτίας αυτών των ονομασιών βουνού και οχυρού της Καρίας και ποταμού της Λυκίας, οι Φοίνικες που εγκαταστάθηκαν στη Θήβα δεν πρέπει να θεωρηθούν ελληνικό φύλλο λέει ο Μιχαήλ Σακελλαρίου. Είναι όμως λέει, ινδοευρωπαϊκό φύλο που καμμιά σχέση δεν έχει με τους Σημίτες Φοίνικες του Λιβάνου. Φυσικά, ούτε με τα γράμματα που χρησιμοποιούσαν  οι Φοίνικες του Λιβάνου έχει καμιά σχέση.
Για τους Φοίνικες ή Καδμείους της Ηπείρου που εγκαταστάθηκαν στη Θήβα ο καθηγητής Μιχαήλ Σακελλαρίου δευκρινίζει ότι έφτασαν στη Θήβα περίπου το 1600 π.Χ. και ότι σύμφωνα με τις ελληνικές παραδόσεις εκτόπισαν από τη Βοιωτία τους Τέμμικες και τους Άονες και κρατήθηκαν εκεί, στη Βοιωτία δηλαδή, μέχρι το 1250π.Χ. περίπου. Οι Άονες και οι Τέμμικες αναφέρονται από τον κ. καθηγητή ως φύλα ινδοευρωπαϊκά αλλά όχι ελληνικά. Και φυσικά με όλες αυτές τις πληροφορίες το θέμα κλείνει .

Θεωρώ την άποψη του καθηγητού και ακαδημαϊκού Μιχαήλ Σακελλαρίου ως πιο έγκυρη από οποιαδήποτε άλλη άποψη. Άλλωστε, η αρχαιολογική έρευνα δεν έχει εντοπίσει ούτε ίχνος φοινικικής κατοχής ή έστω απλής φοινικικής παρουσίας στην περιοχή. Και στη γλώσσα των Θηβαίων δεν εμφανίζεται απολύτως καμία σημιτική επιρροή. Αλλά πρέπει να προσθέσω ότι ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι οι Καδμείοι που εγκαταστάθηκαν στη Θήβα ήταν οι Σημίτες Φοίνικες, είναι εύκολο να δειχθεί ότι δεν ήταν δυνατό να έχουν φέρει μαζί τους τα φοινικικά γράμματα που έμοιαζαν με τα ιωνικά. Ας το δούμε.
Πότε τοποθετείται η άφιξη και εγκατάσταση αυτών των Φοινίκων στην Ελλάδα; Δεν χρειάζεται να πούμε υπό τον Κάδμο γιατί εδώ δεχόμαστε ότι η λέξη Κάδμος είναι σημιτική και θεωρούμε ότι σημαίνει τον εξ ανατολών προερχόμενο και επομένως οι Φοίνικες που ήρθαν τότε στην Ελλάδα ήρθαν από τα ανατολικά και θα μπορούσε να αποκληθούν Καδμείοι.
Πότε λοιπόν θεωρείται ότι εγκαταστάθηκαν Σημίτες Καδμείοι στην Ελλάδα; Γύρω στο 1600 π.Χ.. Ο Κάδμος ίδρυσε τη Θήβα, και στη Θήβα έχουν βρεθεί μυκηναϊκά ευρήματα που δείχνουν πλούτο και ανάπτυξη στην πόλη κατά την περίοδο 1600 – 1400 προ Χριστού
Όμως το 1600 π.Χ. οι Έλληνες είχαν γραφή, τη γραμμική Β της οποίας το παλαιότερο δείγμα της (το βότσαλο της Καυκανιάς), χρονολογείται ως του 1650 π.Χ.. Αλλά οι Φοίνικες το 1600 π.Χ δεν είχαν γραφή. Πώς θα έφερνε ο Κάδμος φοινικικά γράμματα;
Και τα φοινικικά γράμματα που μοιάζουν με τα ιωνικά γράμματα πρωτοχρησιμοποιήθηκαν περί το 1000 π.Χ., δηλαδή 600 χρόνια μετά την υποτιθέμενη άφιξη του Κάδμου και των Καδμείων Σημιτών στην Ελλάδα
Δεν μπορεί λοιπόν τα γράμματα που ήξεραν την εποχή του Ηρόδοτου ως φοινικήια να τα έφερε στην Ελλάδα ο Σημίτης Κάδμος. Και από τον Ηρόδοτο ή από άλλους ή στους μύθους, δεν αναφέρεται άλλη εποχή εγκατάστασης Φοινίκων Σημιτών στην Ελλάδα. Δεν έφεραν επομένως Σημίτες Φοίνικες φοινικικά γράμματα στην Ελλάδα.

Γιατί όμως ο Ηρόδοτος έκανε αυτό το λάθος; Για τρεις κυρίως λόγους.
Ο πρώτος: Γιατί την εποχή του Ηρόδοτου οι Έλληνες υιοθετούσαν την άποψη του Εκαταίου (6ος αιώνας π.Χ. ), ότι ο πολιτισμός και το καινούργιο έρχονταν στην Ελλάδα από την Ανατολή . Και πολλοί διακατέχονταν από αυτήν την άποψη και εξ αιτίας αυτού, πολλοί Έλληνες θεωρούσαν τα γράμματα ως φοινικήια και μεταξύ αυτών και ο Ηρόδοτος.
Ο δεύτερος: Γιατί ίσως ο Ηρόδοτος είχε δει γράμματα φοινικικά και αυτά του είχαν φανεί παρόμοια με τα ιωνικά αλφαβητικά γράμματα που θεωρούντο και ίσως ήταν νεότερα .
Ο τρίτος λόγος: Ο Ηρόδοτος δεν εύρισκε άλλη περίοδο ή άλλο μύθο που θα θεωρούσε ότι μπορεί να τον συνδέσει με μεταφορά των φοινικικών γραμμάτων στην Ελλάδα. Θα συζητήσουμε τους δύο πρώτους λόγους.

Σε ότι αφορά τώρα τον πρώτο λόγο πρέπει να πούμε ότι αυτή η κοινή πεποίθηση ότι ο πολιτισμός και το καινούργιο έρχονταν στην Ελλάδα από την ανατολή ήταν εσφαλμένη τουλάχιστον όσον αφορά το από πού προέρχονταν τα νέα συστήματα γραφής και το από που προέρχονταν τα γράμματά τους ως σχήματα στην εποχή από το 1600 π.Χ. μέχρι τον Ηρόδοτο. Γιατί ναι μεν τα πρώτα δείγματα προβαθμίδων γραφής ήταν Σουμεριακά και εμφανίστηκαν στη Μεσοποταμία περί το 8000 π.Χ. και το πρώτο σχετικά ολοκληρωμένο σύστημα γραφής εμφανίστηκε επίσης από τους Σουμέριους στην ίδια περιοχή περί το 3500 π.Χ., αλλά η συνέχεια εμφανίζει πολυπλοκότητες.
Το 1600 π.Χ. οι πρώτοι μεγάλοι πολιτισμοί (Σουμεριακός και Αιγυπτιακός), δεν άκμαζαν πλέον. Βρισκόταν σε ακμή ένας νεότερος πολιτισμός, ο μινωικός πολιτισμός της Κρήτης, που είχε αναπτύξει δύο δικά του και πρωτότυπα συστήματα γραφής. Από την Κρητική γραμμική Α προέρχονται τα προαλφαβητικά συστήματα γραφής που δημιουργήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στις σημιτικές ακτές της Μεσογείου. Το αλφάβητο ανεδύθη από τα ελληνικά προαλφαβητικά συστήματα.
Ο τρόπος όμως λειτουργίας όλων των σημιτικών γραφών παρέμεινε ανεπηρέαστος αλλά δεν ήταν πρωτότυπος. Οι Σημίτες τον είχαν πάρει σχεδόν αυτούσιο, από τον αιγυπτιακό οδηγό προφοράς που χρησιμοποιείτο στην Αίγυπτο από το 2700 π.Χ..
Τα κρητικά συλλαβικά συστήματα γραφής εξ άλλου δεν αποτελούν απομίμηση άλλων συστημάτων γραφής και είναι κατά πολύ προγενέστερα των σημιτικών συλλαβικών συστημάτων. Γράμματα της γραμμικής Α παρουσιάζουν ομοιότητα ως προς το σχήμα τους, με γράμματα προβαθμίδων γραφής που είχαν εμφανιστεί στην κοιλάδα του Δούναβη και νοτιότερα στον βαλκανικό και ελλαδικό χώρο. Τα παλαιότερα δείγματα αυτών των προβαθμίδων γραφής χρονολογούνται ως προγενέστερα του έτους 5000 π.Χ..
Ο Έβανς διαπίστωσε και ομοιότητα φοινικικών γραμμάτων με γράμματα της γραμμικής Α. Όμως η γραμμική Α ήταν πολύ παλαιότερη από τη φοινικική γραφή και επομένως η οποιαδήποτε ομοιότητα σημαίνει επίδραση της γραμμικής Α επί της φοινικικής και όχι το αντίστροφο. Δεν είχαμε μεταφορά γραμμάτων από τις ακτές της Παλαιστίνης προς τον ελλαδικό χώρο αλλα αντιθέτως χρησιμοποίηση στις μεσογειακές σημιτικές ακτές γραφών προερχόμενων από τη γραμμική Α. Η πεποίθηση ότι τάχα ο πολιτισμός και επομένως και τα γράμματα είχαν έρθει από την ανατολή ήταν εντελώς εσφαλμένη. Τα γράμματα των σημιτικών γραφών προέρχονταν τελικά από τη νεότερη γραφή της φοινικικής πόλης Βύβλος. Η παλαιότερη γραφή της Βύβλου ήταν συλλαβική του τύπου των αιγαιακών συλλαβικών γραφών και περιελάμβανε 80 με 90 γράμματα παρόμοια με αιγαιακά. Είχε δημιουργηθεί υπό την άμεση επιρροή των κυπρομινωικών γραφών.
Η παλαιότερη σημιτική επιγραφή με την νέα γραφή της Βύβλου είναι η επιγραφή Αχιραμ από τη Βύβλο που χρονολογείται ως επιγραφή του 10ου π.Χ. αιώνα.  Μετά το 1000 π.Χ. έρχονται επιγραφές σημιτικές της Βύβλου, νεότερεςτης επιγραφής Αχιραμ, γραμμένες όπως και η επιγραφή Άχιραμ με ένα σύστημα 22 γραμμάτων, καθαρά γραμμικών στην εμφάνιση.
Από όλες τις σημιτικές προσπάθειες που έγιναν τη δεύτερη χιλιετία π.Χ για τη δημιουργία νέου συστήματος γραφής, αυτό που δημιουργήθηκε στη Βύβλο κατά την αρχή του δέκατου αιώνα π.Χ., ήταν μακράν το πιο επιτυχές. Τα γράμματά του ήταν καθαρά γραμμικά. Αυτό αποτέλεσε το φοινικικό συλλαβάριο που εκπροσωπεί μία από τις 4  κύριες υποδιαιρέσεις των σημιτικών γραφών. Η δεύτερη εκπροσωπείται από την παλαιστινιακή γραφή και η τρίτη από την αραμαϊκή γραφή. Και οι δύο υιοθέτησαν  σύνολο γραμμάτων που προερχόταν άμεσα από το φοινικικό.
Η τέταρτη κύρια υποδιαίρεση αντιπροσωπεύεται από τη νοτιοαραβική γραφή.  Περιλαμβάνει 29 γράμματα. Θεωρείται ότι εμφανίστηκε μεταξύ του 1000 και του 500 π.Χ. Έχουν προταθεί χρονολογίες και προγενέστερες και μεταγενέστερες από αυτό το διάστημα ως χρονολογίες πρώτης του εμφανίσεως. Κάποια γράμματά του προέρχονται από τα γράμματα του φοινικικού κάποια άλλα όμως δείχνουν να έχουν άλλη προέλευση ή να αποτελουν πρωτότυπη δημιουργία αναφέρει ο Gelb. Ο μεγαλύτερος αριθμός γραμμάτων του ουγγαριτικού του νοτιοαραβικού, άλλων αραβικών συστημάτων αλλά και του αιθιοπικού συστήματος γραφής, οφείλεται στο γεγονός ότι με τις σχετικές γραφές γράφτηκαν γλώσσες με μεγαλύτερο αριθμό συλλαβικών ήχων από τις άλλες σημιτικές γλώσσες.
Με τις εξαιρέσεις που αναφέραμε κατά νου, μπορεί να ειπωθεί ότι η νεότερη γραφή της Βύβλου αποτέλεσε ως προς τα σχήματα των γραμμάτων, το πρότυπο όλων των σημιτικών συστημάτων γραφής εκτός του ουγγαριτικού.  (Στο ουγγαριτικό σύστημα γραφής  χρησιμοποιούντο χαρακτήρες που σχηματίζονταν από ενα σύνολο μικρών σφηνών (σφηνοειδής γραφή)). Τα γράμματα της νεότερης γραφής της Βύβλου ήταν παρόμοια με γράμματα της παλαιότερης γραφής της Βύβλου που είαν δημιουργηθεί υπό την επιρροή των κυπρομινωικών γραφών.

Πρέπει ακόμη να θυμόμαστε ότι και οι Έλληνες γνώρισαν τη γραφή από τους Μινωίτες και το πρώτο σύστημα γραφής της ελληνικής γλώσσας η γραμμική Β, άμεσα από τη μινωική γραμμική Α προέρχεται. Από τη γραμμική Α προέρχονται και οι κυπρομινωικές ΙΙ και ΙΙΙ. και εμμέσως μέσω αυτών, η παλαιά γραφή της Βύβλου. Η κυπρομινωική Ι χρησιμοποιήθηκε στην Κύπρο επί 400περίπου χρόνια, και από αυτήν προήλθε η συλλαβική γραφή των Ελλήνων της Κύπρου. Οι κυπρομινωικές ΙΙ και ΙΙΙ εμφανίζονται στην περιοχή των ακτών της Παλαιστίνης και επηρέασαν άμεσα και την παλαιά γραφή της Βύβλου. Κυπρομινωική γραφή φαίνεται ότι είχαν υιοθετήσει και οι Φιλισταίοι της Παλαιστίνης πριν το 1200 π.Χ..
 Η ελληνική γραμμική Β και η συλλαβική γραφή των Ελλήνων της Κύπρου ήταν συλλαβικές γραφές που επίσης προέρχονταν αμέσως η πρώτη και εμμέσως η δεύτερη, από τη γραμμική Α.

Οι σημιτικές και οι ελληνικές προαλφαβητικές γραφές αν και ήταν και οι μεν και οι δε συλλαβικές, είχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους ως προς τον τρόπο λειτουργίας τους.
Ως προς τον τρόπο λειτουργίας τους  όλα τα σημιτικά συστήματα γραφής συμπεριλαμβανομένου του ουγγαριτικού ήταν ίδια με τον αιγυπτιακό οδηγό προφοράς του 2700π.Χ. από τον οποίο προήλθαν. Δεν έφτασαν ποτέ σε ένα σύστημα γραφής με διαφορετική λειτουργία πριν την έλευση του ελληνικού αλφαβήτου.
Οι αιγαιακές γραφές ήταν παρόμοια μεταξύ τους συστήματα γραφής ως προς τον τρόπο λειτουργίας, και ξεκινούν με τις μινωικές γραφές, γραφές πολύ νεότερες από την αιγυπτιακή. Σημαντικότερη ήταν η γραμμική Α. . Επιπλέον στη νεότερη  συλλαβική γραφή των Ελλήνων της Κύπρου εντοπίζονται βελτιώσεις του τρόπου λειτουργίας σε σχέση με την παλαιότερή της γραμμική Β, γραφή των Μυκηναίων Ελλήνων. Και μπορεί να υποτεθεί ότι αντίστοιχη βελτίωση μπορεί να υπήρξε και από τη γραμμική Α προς τη γραμμική Β. Μπορεί δηλαδή η απόδοση συμπλεγμάτων συμφώνων με ειδική τεχνική που επέτρεπε την αναγνώρισή τους κατά την ανάγνωση, να πρωτοεμφανίστηκε στη γραμμική Β.

Ας συζητήσουμε τώρα το θέμα του τρόπου λειτουργίας των διαφόρων συλλαβικών συστημάτων γραφής.
Σε όλες γενικά τις συλλαβικές γραφές εφαρμόζεται η αρχή της οικονομίας. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι επειδή σε όλες τις γλώσσες ο αριθμός των συλλαβών είναι πολύ μεγάλος, αναζητούνται και εφαρμόζονται πάντοτε ιδιαίτεροι τρόποι για να μειωθεί ο αριθμός των απαιτουμένων γραμμάτων. Αυτό ανιχνεύεται σε όλα τα συλλαβικά συστήματα γραφής. Πλήρη συλλαβικά συστήματα δεν υπήρξαν.
Τα συλλαβάρια στις σφηνοειδείς γραφές είχαν 100-130 γράμματα, στις σημιτικές 22-30. Η γραμμική Α και γραμμική Β είχαν από 90 περίπου γράμματα, το κυπριακό συλλαβάριο 56 και το ιαπωνικό 47.
Ένας τρόπος για να μειώσουν τον αριθμό των απαιτουμένων γραμμάτων ήταν το να αφήνουν κάποιες συλλαβές χωρίς να τις παριστάνουν με κανένα γράμμα, και να τις αποδίδουν με κατάλληλη «ορθογραφία». Με αυτόν τον τρόπο αποδόθηκαν κυρίως συλλαβές με συμπλέγματα συμφώνων. Αυτός ο τρόπος δεν δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα αλλά αντιθέτως βοηθά στο να αναγνωρισθούν απλοί συμφωνικοί ήχοι ως μέρος του ήχου των συλλαβών.
Ένας άλλος τρόπος ήταν το να παριστάνουν με ένα γράμμα οποιαδήποτε από τις συλλαβές μιας ομάδας παρόμοιων συλλαβών. Αυτό γίνεται στα σφηνοειδή συλλαβάρια της Μεσοποταμίας,σε κάποια παλαιότερα συστήματα γραφής όπως το παλαιό ακκαδικό και το παλαιό ασσυριακό. Επίσης σε όλες τις σφηνοειδείς γραφές, οι συλλαβές li και le έχουν ένα σύμβολο όπως επίσης οι συλλαβές mi και me καιοι συλλαβές ni και ne.

Στη γραμμική Β και στο κυπριακό συλλαβάριο υπήρχαν και γράμματα για τις φωνηεντικές συλλαβές. Επίσης συλλαβές του τύπου Σ+Φ που είχαν το ίδιο φωνήεν και οποιοδήποτε από τα τρία ουρανικά σύμφωνα (κ,γ,χ) γράφονταν με το ίδιο γράμμα. Το ίδιο γινόταν και σε συλλαβές του ίδιου τύπου που είχαν το ίδιο φωνήεν όταν το σύμφωνο ήταν οποιοδήποτε από τα χειλικά σύμφωνα (π,β,φ). Αυτά βοήθησαν στο να αναγνωρισθούν αργότερα, απλοί φωνηεντικοί ήχοι ως μέρος του ήχου συλλαβών. 
Επίσης δεν υπήρχε διάκριση των ένρινων συμφώνων (μ,ν) και στη γραμμική Β δεν υπήρχε διάκριση ούτε των υγρών συμφώνων (λ, ρ). Και στις δύο γραφές εφαρμόσθηκαν και ειδικές τεχνικές για την απόδοση συμπλεγμάτων συμφώνων. Στην ελληνική κυπριακή συλλαβική γραφή αυτό επιτυγχανόταν και όταν το σύμπλεγμα συμφώνων βρισκόταν στην αρχή μιας λέξης και επιπλέον εφαρμόσθηκε ειδική τεχνική και για την απόδοση και του τελικού συμφώνου των λέξεων. Και όλα αυτά βοήθησαν στην αναγνώριση συμφωνικών ήχων ως ήχων που αποτελούν μέρος του ήχου των συλλαβών.
Στις δύο γραφές διατηρήθηκε όχι απόλυτη αλλά ικανοποιητική ακρίβεια στην απόδοση των γλωσσικών ήχων και μειώθηκε ο αριθμός των απαιτουμένων γραμμάτων. Το κυπριακό συλλαβάριο είχε μόνο 56 γράμματα.

Στα συστήματα γραφής της Μεσοποταμίας η παράσταση συλλαβών της ομάδας wa, we, wi wo, wu με ένα μόνο σύμβολο που άλλοτε διαβάζεται [wa], άλλοτε [we], άλλοτε [wi], άλλοτε [wo] , άλλοτε [wu] είχε περιορισμένη χρήση. Αντιθέτως στην αιγυπτιακή γραφή, στο περιορισμένο σύνολο 24 συλλαβογραμμάτων του τύπου σύμφωνο + φωνήεν, όπως επίσης αργότερα και στις σημιτικές γραφές στις οποίες ακολουθήθηκε αυτό το αιγυπτιακό πρότυπο, η τεχνική αυτή είχε πλήρη και συστηματική χρήση και μείωσε όπως ήδη έχουμε αναφέρει, σε αρκετά μικρό αριθμό τον αριθμό των απαιτούμενων γραμμάτων (Ignace.J.Gelb: A study of Writing 1963, σελίδες 69, 72, 80). Ο αριθμός των γραμμάτων που χρειάζονταν περιορίσθηκε σε 20 με 30. Ικανοποιητικά μικρός αριθμός, γεγονός που διευκόλυνε τη γραφή. Όμως το διάβασμα ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Η γραφή δεν έδινε με πληρότητα και ακρίβεια τους συλλαβικούς ήχους.Το σύμβολο g για παράδειγμα, παρίστανε οποιαδήποτε από τις συλλαβές g, ga, ge, gi, go, gu και αυτό καθιστούσε την ανάγνωση ιδιαίτερα δύσκολη εν γένει, και εντελώς αδύνατη την ανάγνωση άγνωστων λέξεων.

Αν όμως  οι Έλληνες έγραφαν σήμερα με τον ίδιο τρόπο που έγραφαν οι Φοίνικες τότε, και έβλεπαν για παράδειγμα οι σημερινοί Έλληνες γραμμένη τη λέξη ΦΛ, πώς θα την διάβαζαν; ΦΙΛΟ, ΦΙΛΗ, ΦΙΛΑ, ΦΙΛΙ, ΦΙΛΩ, ΦΥΛΩ (φυλάττω), ΦΙΛΕΙ, ΦΛΟΥ, ΦΥΛΟ, ΦΥΛΑ, ΦΕΛΛΟ, ΦΟΛΑ, ΦΟΥΛΑ ή κάπως αλλιώς; Δύσκολη επιλογή. Και δεν θα είχαν και γράμματα για φωνηεντικές συλλαβές και επομένως δεν θα μπορούσαν να γράψουν λέξεις όπως ΩΦΕΛΩ, ΩΦΕΛΕΙ, ΩΦΕΛΕΙΑ, ΑΦΕΛΕΙΑ, ΦΥΛΟΗ, ΦΛΟΙΟ. Και από τη λέξη  όχι θα έγραφαν μόνο τη μια συλλαβή γράφοντας απλώς το γράμμα Χ. Μπορεί να σκεφθεί κανείς ότι η γραφή ΦΛ αποτελεί αλφαβητική γραφή οποιασδήποτε από αυτές τις λεξεις; Φυσικά ΟΧΙ.
Αντιθέτως στην αλφαβητική γραφή, που οι Έλληνες ανακάλυψαν, κάθε συλλαβή εμφανίζεται ως σύνθετος ήχος γιατί έχει κατανοηθεί ότι οι συλλαβές είναι εν γένει σύνθετοι ήχοι. Έτσι κάθε συλλαβή γράφεται με τα γράμματα που παριστάνουν τους απλούς ήχους, συμφωνικούς και φωνηεντικούς εν γένει, από τη συνεκφορά των οποίων η συλλαβή σχηματίζεται. Τα γράμματα γράφονται με τη σειρά που οι ήχοι που παριστάνουν τη συλλαβή εκφέρονται. Ας πάρουμε τη λέξη ΦΙΛΗ. Απότελείται από τους συλλαβικούς ήχους [ΦΙ] και [ΛΗ] ή αλλιώς από τις συλλαβές [ΦΙ] και [ΛΗ]. Η συλλαβή [ΦΙ] σχηματίζεται από τη συνεκφορά των απλών (φθογγικών) ήχων [Φ] και [Ι]. Πρώτος εκφαίρεται ο συμφωνικός απλός ήχος [Φ] και ακολουθεί χωρίς διακοπή ο φωνηεντικός απλός ήχος [Ι]. Οι ήχοι αυτοί συνεκφέρονται, ακολουθεί χωρίς διακοπή ο ένας τον άλλο, για να ακουστεί ο συλλαβικός ήχος [ΦΙ]). Η συλλαβή γράφεται με τα γράμματα που παριστάνουν αυτούς τους απλούς ήχους. Πρώτο το Φ και δεύτερο το Ι. Γράφεται δηλαδή ΦΙ. Με όμοια διαδικασία γράφεται και η δεύτερη συλλαβή ως ΛΗ. Και η λέξη ΦΙΛΗ γράφεται με συνεχόμενη παράθεση των δύο συλλαβών από τις οποίες αποτελείται. Και διαβάζεται αυτόματα και αναμφίβολα.

Ο αριθμός των απλών γλωσσικών ήχων κάθε γλώσσας είναι περιορισμένος. Είναι μεταξύ του 20 και του 45 για κάθε γλώσσα. Αποδίδουμε ένα γράμμα σε κάθε απλό ήχο, και μπορούμε με αυτά τα γράμματα να γράψουμε με ακρίβεια όλους τους συλλαβικούς ήχους και επομένως τους ήχους όλων των λέξεων και όλων των φράσεων που μπορεί σχηματισθούν με τις λέξεις. Και μπορούμε να μάθουμε να γράφουμε αυτόματα και σωστά όταν γράφουμε κάτι, και να αναγνωρίζουμε αυτόματα και με ακρίβεια τους συλλαβικούς ήχους όταν διαβάζουμε ένα κείμενο. Αυτή είναι η αλφαβητική γραφή που οι Έλληνες ανακάλυψαν και καθιέρωσαν.
Το αλφαβητικό σύστημα ήταν και είναι εντελώς διαφορετικό από (unparalleled με) οποιοδήποτε σύστημα γραφής προϋπήρξε, όπως δηλώνει και ο Diringer, και μόνος και μαζί με τον Olson, αναφερόμενος στο ελληνικό αλφάβητο.
Η χρήση της αλφαβητικής γραφής άλλαξε τη γλώσσα, και έτσι κατέστη δυνατό να εκφράζεται γλωσσικά όλη η πορεία της σκέψης σε όλες της τις εκφάνσεις. Και αυτό κατέστησε δυνατό το να γίνονται αποδείξεις και στη συνέχεια να αναπτυχθούν οι επιστήμες, η φιλοσοφία και κάθε τι που σχετίζεται με την προαγωγή του πολιτισμού. Και για αυτό μόνο με την ελληνική γλώσσα αναπτύχθηκαν όλα αυτά. Και αιώνες αφ' ότου τα ανέπτυξαν οι Έλληνες, μπόρεσαν και τα διάβασαν και οι Άραβες και οι Δυτικοί και αυτό οδήγησε σε περαιτέρω ανάπτυξη.

Τι σχέση έχει λοιπόν η φοινικική γραφή με το αλφαβητικό σύστημα γραφής; Καμία.
Τι σχέση έχει η φοινικικη γραφή με τις πολιτισμικές επιπτώσεις της χρήσης της αλφαβητικής γραφής; Καμία. Τίποτε το σημαντικό δεν έχει γραφεί με τη φοινικική γραφή.
Και έχει κάποια σημασία το ποιά θα είναι τα σχήματα των γραμμάτων για να χαρακτηρισθεί ή να μη χαρακτηρισθεί μια γραφή αλφαβητική; Καμία.
Αλφαβητικά συστήματα γραφής υιοθετήθηκαν σε διάφορες χώρες και για τη γραφή τους χρησιμοποιήθηκαν ένα σύνολο γραμμάτων σε μια ομάδα χωρών, και άλλα σύνολα γραμμάτων σε άλλες ομάδες χωρών. Και τα ελληνικά γράμματα της κλασσικής εποχής ήταν διαφορετικά από τα αρχικά γράμματα, αλλά η γραφή παρέμενε αλφαβητική. Είχε όμως γίνει πιο όμορφη. Και τα μικρά γράμματα των σημερινών αλφαβητικών γραφών είναι διαφορετικά από τα κεφαλαία, αλλά μια αλφαβητική γραφή είναι αλφαβητική είτε γραφεί με μικρά γράμματα, είτε γραφεί με κεφαλαία γράμματα, είτε γραφεί και με μικρά και με κεφαλαία γράμματα με τη θέσπιση κανόνων για το πότε θα χρησιμοποιούνται τα μικρά και πότε θα χρησιμοποιούνται τα κεφαλαία.

Έχει λοιπόν καμιά σημασία το να συζητάμε αν οι Έλληνες πήραν ή δεν πήραν τα σχήματα των γραμμάτων τους από τους Φοίνικες; Καμία.
Από όπου και να προέρχονταν τα σημιτικά γράμματα και τα ελληνικά γράμματα, οι σημιτικές γραφές δεν ήταν αλφαβητικές ενώ η τελευταία ελληνική γραφή ήταν αλφαβητική.
Οι Έλληνες ανακάλυψαν το αλφάβητο των απλών γλωσσικών ήχων και τον αλφαβητικό τρόπο γραφής .

Οι Έλληνες γνώρισαν έξι συστήματα γραφής εκ των οποίων τα τρία τα δημιούργησαν οι ίδιοι. Κάθε νέο σύστημα γραφής είχε πρόσθετα χαρακτηριστικά. Και το τελευταίο είχε εντελώς διαφορετικό τρόπο λειτουργίας από κάθε προηγούμενο σύστημα γραφής, ελληνικό ή ξένο. Σε αυτό αναγνώρισαν και έγραψαν τις συλλαβές ως σύνθετους ήχους με τα γράμματα που δείχνουν  από ποιούς απλούς ήχους οι συλλαβές σχηματίζονται. Και έγραψαν τα γράμματα κάθε συλλαβής με τη σειρά που οι απλοί ήχοι που παριστάνουν εκφέρονται. Και αυτό ακριβώς είναι η αλφαβητική γραφή. Αυτή ακριβώς είναι και η σημερινή άποψη για το τι σημαίνει αλφαβητική γραφή. Οι Έλληνες εξέλιξαν τον τρόπο λειτουργίας των συστημάτων γραφής, και είναι φυσικό το ότι οι Έλληνες την επινόησαν.

Οι σημιτικές γραφές δεν εξελίχθηκαν καθόλου ως προς τον τρόπο λειτουργίας τους πριν την έλευση του ελληνικού αλφαβήτου. Οι Σημίτες μέχρι τότε έμεναν προσκολλημένοι σε έναν πανάρχαιο τρόπο γραφής. Παρέμειναν με τη λειτουργία του αιγυπτιακού οδηγού προφοράς του 2700 π.Χ.. Πώς οι γραφές τους θα γίνονταν αλφαβητικές; Διά μαγείας;
Αλλά ούτε ότι πήραν τάχα οι Ελληνες τα γράμματά τους από τους Φοίνικες είναι αληθινό.

Αλλά ας γυρίσουμε στον Ηρόδοτο. Ίσως είναι αλήθεια ότι ο Ηρόδοτος είχε δει γράμματα φοινικικά. Φαίνεται όμως ότι ο Ηρόδοτος σε αντίθεση με τον Ευριπίδη δεν ήξερε ούτε ότι δεν λειτουργούν όλες οι γραφές με τον ίδιο τρόπο, ούτε οτι η ελληνική γραφή ήταν αλφαβητική ενώ η φοινικική δεν ήταν, ούτε ήταν σε θέση να περιγράψει όπως ο Ευριπίδης την αλφαβητική γραφή που οι Έλληνες της εποχής του χρησιμοποιούσαν. Και δεν ήξερε ούτε την αξία και τη σημασία της αλφαβητικής γραφής. Και δεν ήξερε τίποτε για τη χρήση παλαιότερα στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο γραφών συλλαβικών που ήταν κατά πολύ προγενέστερες της φοινικικής και πλεονεκτικότερες από τη φοινικική τουλάχιστον για τη γραφή της ελληνικής γλώσσας. Και δεν φαίνεται να ήξερε κάτι για τη γραφή των Ελλήνων της Κύπρου που χρησιμοποιείτο σχεδόν μέχρι τα χρόνια του και σαφώς υπερτερούσε της φοινικικής στην ακρίβεια απόδοσης των γλωσσικών ήχων.
Είναι σαφές ότι ο Ηρόδοτος δεν λογάριασε θέματα που έπρεπε να έχει εξετάσει. Αν τα θέματα αυτά τα εξέταζε, θα άλλαζε την άποψή του.

Ο Ευριπίδης όμως βάζει στο στόμα του  Παλαμήδη τη φράση:
Αφωνα και φωνούντα συλλαβάς θεις, εξεύρον ανθρώποισι γράμματ' ειδέναι.
Δηλαδή,
"Θέσας (εγώ ο Παλαμήδης) στις συλλαβές σύμφωνα και φωνήεντα, ανακάλυψα πώς να μαθαίνουν οι άνθρωποι γράμματα", ή αλλιώς
θέτοντας στις συλλαβές σύμφωνα και φωνήεντα ανακάλυψα πώς να μαθαίνουν οι άνθρωποι να γράφουν και να διαβάζουν
Ο Ευριπίδης με αυτή τη φράση περιέγραφε με ακρίβεια το τι είναι η ελληνική αλφαβητική γραφή (οι συλλαβές γράφονται με την αναγραφή των συμφώνων και των φωνηέντων από τα οποία σχηματίζονται), και επεσήμαινε ότι με την αλφαβητική γραφή έμαθαν οι άνθρωποι να γράφουν και να διαβάζουν.
Και σήμερα το τι είναι αλφαβητική γραφή με τον τρόπο που ο Ευριπίδης περιέγραψε την ελληνική γραφή ορίζεται. Και το ότι μόνο με την αλφαβητική γραφή επιτεύχθηκε γενίκευση της χρήσης της γραφής και δημιουργήθηκαν εγγράμματες κοινωνίες, είναι σήμερα καθολικά αποδεκτό.Τις άλλες γραφές λίγοι τις ήξεραν και λίγοι τις χρησιμοποιούσαν.
Να προσθέσω εδώ ότι στις σημιτικές γλώσσες δεν υπήρχαν λέξεις αντίστοιχες προς τις λέξεις ψηφία, στοιχεία, φθόγγοι, άφωνα, φωνούντα, συλλαβές. Μόνο η λέξη γράμματα υπήρχε.
Και η λέξη συλλαβή σημαίνει και τον ακέραιο συλλαβικο ήχο που σχηματίζεται από τη συνεκφορά απλών γλωσσικών ήχων αλλά και το σύμβολο της συλλαβής ως σύνολο γραμμάτων που καταγράφουν όλους τους φθόγγους από τους οποίους η (φωνητική) συλλαβή σχηματίζεται. Τα γράμματα της συλλαβής γράφονται με τη σειρά που οι φθόγγοι που τα γράμματα παριστάνουν, εκφέρονται για να ακουστεί ο ήχος της συλλαβής.

Ας επαναλάβω τώρα εδώ το τι λέγεται σήμερα για για την ανακάλυψη της αλφαβητικής γραφής.

- Στην εγκυκλοπαίδεια Britannica, στο άρθρο Writing (David Olson) αναφέρεται ότι:
"Το τελικό στάδιο της εξέλιξης των συστημάτων γραφής είναι η ανακάλυψη της αλφαβητικής αρχής, η ανάλυση δηλαδή του ήχου των συλλαβών στους συστατικούς τους συμφωνικούς και φωνηεντικούς ήχους". ...
"Η ανακάλυψη του αλφαβήτου αποτελεί μείζον επίτευγμα του δυτικού πολιτισμού. Είναι επίσης μοναδικό. Το αλφάβητο ανακαλύφθηκε μια φορά και στη συνέχεια υιοθετήθηκε από πολλούς λαούς με τις πιο αποκλίνουσες κουλτούρες και γλώσσες". ...
«Ιστορικές εκτιμήσεις της εξέλιξης των συστημάτων γραφής έχουν έως πρόσφατα εστιασθεί σε ένα μόνο ζήτημα, αυξανόμενη αποδοτικότητα, με την ελληνική ανακάλυψη του αλφαβήτου να εκτιμάται ως η κατάληξη μιας μακράς ιστορικής πορείας». ...

- Ο Ηavelock ανέφερε ότι
At a stroke, δηλαδή με μια ξαφνική γεμάτη δύναμη και καθοριστική για το μέλλον ενέργεια, οι Έλληνες δημιούργησαν για πρώτη φορά στην ιστορία έναν πίνακα των στοιχειωδών, των ατομικών γλωσσικών ήχων, εύχρηστο, πλήρη και ακριβή. ... (Britannica 2011)
Και περιγράφοντας στο βιβλίο του The Muse Learns to Write (σελίδα 60) την ανακάλυψη του αλφαβήτου των απλών γλωσσικών ήχων και τη δημιουργία της αλφαβητικής γραφής ανέφερε ότι
"Οι Έλληνες διαχώρισαν από τον φυσικά προφερόμενο ήχο της συλλαβής, στοιχειώδεις, απλούς, ατομικούς ήχους που δεν έχουν αυτόνομη ηχητική υπόσταση, δηλαδή δεν εκφέρονται μόνοι τους ένας ένας, αλλά συνεκφέρονται δύο ή περισσότεροι μαζί και συνθέτουν έτσι ακέραιους συλλαβικούς ήχους, και σε κάθε τέτοιο απλό η αλλιώς ατομικό ήχο αντιστοίχησαν ένα γράμμα, δίνοντας έτσι σε αυτούς τους απλούς ήχους αυτόνομη οπτική υπόσταση". ...

- Οι Diringer και Olson αναφερόμενοι στο ελληνικό αλφάβητο γράφουν:
Όπως σε τόσα πολλά άλλα πράγματα, η συνεισφορά των αρχαίων Ελλήνων στην ιστορία του αλφαβήτου είναι μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη (paramount). Όλα τα αλφάβητα που χρησιμοποιούνται σήμερα στις ευρωπαϊκές χώρες, έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με το ελληνικό αλφάβητο. ...
Σύμφωνα και φωνήεντα στο ελληνικό αλφάβητο δημιούργησαν ένα σύστημα γραφής που είναι και οικονομικό (έχει λίγα γράμματα), και αναμφίβολο.
Το αληθινό (true) αλφαβητικό σύστημα έχει παραμείνει επί 3000 χρόνια,ένα όχημα έκφρασης και επικοινωνίας εντελώς διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο (unparalleled), στις πιο και μεταξύ των πιο διαφορετικών εθνοτήτων και γλωσσών(in and among the most diverse nationalities and languages).
Το ελληνικό αλφάβητο, δημιουργήθηκε στην αρχή της 1ης π.Χ. χιλιετίας, διαδόθηκε προς κάθε κατεύθυνση στη Μικρά Ασία, στην Αίγυπτο, στην Ιταλία και σε άλλα μέρη,αλλά οι μακράν πιο ενδιαφέροντες απόγονοί του είναι, το ετρουσκικό, το λατινικό και το κυριλλικό αλφάβητο.
(Britannica 2011, άρθρο αλφάβητο)

- Ο Gelb είπε ότι
“Οι Έλληνες ανακάλυψαν το καθαρό σύμφωνο, τον συμφωνικό ήχο που αποτελεί μέρος του ήχου της συλλαβής και δεν προφέρεται αυτόνομα."
Πρόσθεσε και ότι
«Πριν 2800 χρόνια, οι κατακτήσεις του αλφαβήτου απλώθηκαν στο σύνολο του πολιτισμού, χωρίς κατά τη διάρκεια όλης αυτής της περιόδου από τότε μέχρι σήμερα να γίνει και η παραμικρή μεταβολή στις αρχές της γραφής. Εκατοντάδες αλφάβητα, σε όλο τον κόσμο, όσο και αν είναι διαφορετικά στην εξωτερική τους μορφή, χρησιμοποιούν όλα τις αρχές που πρωτοκαθιέρωσε η ελληνική γραφή.»(Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, άρθρο Γραφή)

Ο καθηγητής Ανδρόνικος παρατήρησε ότι πέντε ήταν τα γράμματα για τις φωνηεντικές συλλαβές στη γραμμική Β και στο κυπριακό συλλαβάριο, πέντε ήταν και τα γράμματα για τους φωνηεντικούς φθογγικούς ήχους σε όλα τα πρώτα ελληνικά αλφάβητα αν και, όπως αναφέρει, στη μεταμυκηνιακή ελληνική γλώσσα υπήρχαν επτά φωνηεντικοί ήχοι.
  Roger Woodard συμπεραίνει ότι"η Γραμμική Β, το Κυπριακό Συλλαβάριο και το Αλφάβητο αποτελούν σημεία μιας αδιάσπαστης συνέχειας της ελληνικής γραμματείας που ξεκινά από τη μυκηναϊκή εποχή και φτάνει έως σήμερα" (Greek Writing from Knossos to Homer)
-Ο Barry Powell έχει γράψει ότι "από ιστορική άποψη αλφάβητο και ελληνικό αλφάβητο είναι ένα και το αυτό" και ακόμη έχει υπογραμμίσει ότι το αλφάβητο μας έκανε ότι είμαστε (Homer and the Origin of the Greek Alphabet)
-Ο Roger Woodard ,αναφέρει ότι 
"Από τα πολλά εξαίσια επιτεύγματα των αρχαίων Ελλήνων, το αλφάβητο ήταν ίσως το πιο θαυμαστό, και σίγουρα είχε τη μεγαλύτερη επιρροή στη διαμόρφωση του κόσμου"(Greek Writing from Knossos to Homer)
-Ο Eric Havelock έχει υποστηρίξει επίσης ότι  
H επινόηση του ελληνικού αλφαβήτου αποτελεί ένα γεγονός που η σπουδαιότητά του δεν έχει γίνει πλήρως αντιληπτή. Για την ανάπτυξη των τεχνών και των επιστημών και για την εξέλιξη του πολιτισμού η ανακάλυψη του είναι γεγονός τέτοιας σημασίας, που επιβάλει το διαχωρισμό των πολιτισμών σε προ-ελληνικούς και μετα-ελληνικούς

 Ακόμη, οι τίτλοι των έργων του Havelock "Origins of Western literacy" και "The Literate Revolution in Greece and Its Cultural Consequences", αναφέρει ο ίδιος στο βιβλίο του "The Muse Learns to Write", απηχούν την επίγνωση ότι η αλφαβητική γραφή, μια επινόηση που είχε αποδειχθεί καίρια, καταλυτική για την αλλαγή του χαρακτήρα της ελληνικής αντίληψης για τον άνθρωπο και τον κόσμο, ήταν προορισμένη να κάνει το ίδιο για την Ευρώπη ως σύνολο και θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνη για τη διαμόρφωση του χαρακτήρα της σύγχρονης δυτικής αντίληψης πραγμάτων η οποία τείνει να γίνει παγκόσμια.

-Στο ίδιο μήκος κύματος ο Marshall MacLuhan καθηγητής της School of Communication του University of Toronto, περιέλαβε την επινόηση του φωνητικού αλφαβήτου από τους Έλληνες, στις τρεις βασικές τεχνολογικές καινοτομίες των ιστορικών χρόνων. (Eric Macluhan and Frank Zingrone: Essential Mcluhan p.245, New York 1995).

Οι Έλληνες λοιπόν ανακάλυψαν την αλφαβητική γραφή. Ποιος όμως Έλληνας; Οι Έλληνες έχουν αναφέρει θεούς Αιγύπτιους ή Έλληνες. Έχουν αναφέρει και τον Θωθ αλλά και τον Δία που παρέδωσε τα μυστικά του αλφαβήτου στις Μούσες. Έχουν αναφέρει και μυθικούς ήρωες. Η πιο ενδιαφέρουσα αναφορά είναι η αναφορά για τον Παλαμήδη. Από μια άποψη είναι η πιο συγκεκριμένη.
Ο Παλαμήδης είχε τη σοφία να θέσει σε κάθε συλλαβή τα σύμφωνα και τα φωνήεντα που συνθέτουν τον ήχο της συλλαβής αναφέρει ο Ευριπίδης και αυτό αποτελεί και σήμερα την αντίληψη για το τι είναι η αλφαβητική γραφή. Και έτσι πέτυχε να μάθουν οι άνθρωποι να γράφουν και να διαβάζουν προσθέτει ο Ευριπίδης και η σημερινή αντίληψη είναι ότι μόνο με την αλφαβητική γραφή δημιουργήθηκαν εγγράμματες κοινωνίες. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Όταν μιλούμε δεν μπορούμε να μελετούμε το πώς αυτό που λέμε θα το βελτιώσουμε. Όμως γράφοντας οι Έλληνες με μια γραφή με την απλότητα και την πληρότητα που χαρακτηρίζουν την αλφαβητική γραφή, μπορούσαν να διατυπώνουν με όλο και ακριβέστερο, σαφέστερο, εναργέστερο και πληρέστερο τρόπο τις σκέψεις τους, τις ιδέες τους, τις απόψεις τους, τις πληροφορίες που ήθελαν να δώσουν, τους νόμους τους,τις συμφωνίες, τα επιχειρήματά τους. Και αυτό άλλαξε βαθμιαία και τον τρόπο σχηματισμού νέων λέξεων που εδημιουργούντο, είτε με προθήματα είτε με επιθήματα είτε με άλλου είδους σύνθεση, με ασύγκριτη πλέον ευκολία.
Λείπουν λέξεις ; λείπουν σκέψεις, λέγεται. Αντιθέτως ο εκπληκτικός δυναμισμός και ο πλούτος του ελληνικού λεξιλογίου σημαίνει ότι εξαιρετικά πολλά θέματα είχαν μελετηθεί και αναλυθεί σε βάθος και αυτό συνέχιζε να γίνεται. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Άλλαξε και η γραμματική και η σύνταξη της ελληνικής γλώσας και έγινε κατάλληλη για να παρουσιασθεί με ακρίβεια όλη η πορεία της σκέψης σε όλες της τις εκφάνσεις. Δημιούργησαν έτσι οι Έλληνες την τελειότερη γλώσσα που κατέστη αργότερα η γλώσσα μητέρα όλων των αναπτυγμένων σήμερα γλωσσών. 
Ο δυναμισμός και ο πλούτος του ελληνικού λεξιλογίου και η δυνατότητα να εκφρασθεί σε κάθε περίπτωση με ακρίβεια η πορεία της σκέψης εξηγούν και τη γένεση της φιλοσοφίας, και την ανάπτυξη των επιστημών και και τη δημιουργία όλων των λογοτεχνικών ειδών συμπεριλαμβανομένου του επιστημονικού συγγράμματος.
Οι Έλληνες έγιναν ικανοί να κάνουν λογικές και μαθηματικές αποδείξεις από το 600 π.Χ.. Και ήταν οι Έλληνες ο μόνος λαός που έκανε αποδείξεις και ο μόνος λαός που ανέπτυξε επιστήμες. Ελληνικό μυστήριο ονομάζεται αυτό. (Οι δυτικοί έγιναν ικανοί να κάνουν αποδείξεις περί το 1200 μ.Χ. μελετώντας τα κατάλληλα ελληνικά συγγράμματα).
Με αυτό το υπόβαθρο οι αρχαίοι Έλληνες μπόρεσαν να ερευνήσουν τα ανθρώπινα πάθη και να γράψουν έργα υψηλών διανοημάτων και να τα αναπαραστήσουν στο θέατρο που κι αυτό είναι ελληνική επινόηση.
Έτσι έγιναν οι πρώτοι που έγραψαν ιστορία
Έτσι μέλέτησαν και τα θέματα της μορφής συμπεριλαμβανομένης της αρχιτεκτονικής μορφής και της γλυπτικής, και εξ αιτίας αυτού και της τελειομανίας τους μπόρεσαν να φτάσουν σε αρχιτεκτονήματα και γλυπτά την τελειότητα του ναού και των γλυπτών του Παρθενώνος, και σε θέατρα με την ακουστική των αρχαίων θεάτρων.
Έτσι μελέτησαν και τη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού και δημιούργησαν και ανέπτυξαν την ιατρική επιστήμη και τη φαρμακευτική.
Έτσι ξεχώρισαν τις αρχές της λογικής και επινόησαν την αποδεικτική μέθοδο της εις άτοπον απαγωγής που αποτελεί το βασικό εργαλείο για την ανάπτυξη ουσιαστικής επιχειρηματολογίας αλλά και για τη θεμελίωση και ανάπτυξη όλων των επιστημών.
Έτσι κατάφεραν να παρουσιάσουν το σύνολο των γεωμετρικών προτάσεων ως απόροια της παραδοχής ως ορθών δηλαδή ως αληθινών, λίγων απλών γεωμετρικών προτάσεων.
Ετσι κατέστησαν τα μαθηματικά επιστήμη κατάλληλη για να μετράμε τα μεγέθη της γης και  ουρανίων σωμάτων και τις μεταξύ τους αποστάσεις.
Έτσι ανακάλυψαν την ύπαρξη των αρρήτων αριθμών και ανέπτυξαν μεθόδους  για να  λογαριάζουν αθροίσματα απειροστών απείρου πλήθους.
Και δημιούργησαν οι Έλληνες επιστήμες για πρώτη φορά στην ιστορία. Πλήθος επιστήμες.
Στην Ελλάδα αναπτύχθηκαν και εξειδικεύτηκαν η φυτολογία, η ζωολογία, η ιατρική, η οπτική, η ακουστική χώρων, η αισθητική, η αρχιτεκτονική, η στατική, η υδροστατική, η υδραυλική, τα μαθηματικά, η αστρονομία, η φιλοσοφία, η ηθική, η λογική, η ρητορική, η μελέτη της γλώσσας και στην ελληνιστική εποχή ολοκληρώθηκε, η πρώτη στην ιστορία επιστημονική επανάσταση που ξεκίνησε κατά τον 4ο αιώνα π.Χ..
Και πέρα από αυτό, οι αρχαίοι Έλληνες στοχάστηκαν ελεύθερα πάνω στη φύση του κόσμου και τους σκοπούς της ζωής, έθεσαν και ανέλυσαν όλα χωρίς εξαίρεση τα ζητήματα που απασχολούν μέχρι σήμερα τη φιλοσοφία, ανέπτυξαν ολοκληρωμένα φιλοσοφικά συστήματα που δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τα νεότερα και έδωσαν απαντήσεις σε ερωτήματα για το τι υπάρχει, για το τι και πώς μεταβάλλεται, για τη σχέση τους με την αισθητηριακή αντίληψη, για το τι και πώς γνωρίζουμε ή μπορεί να γνωρίζουμε για εμάς για τους άλλους για τον κόσμο, οι οποίες συνάδουν με τη σημερινή αντίληψη για τα ίδια θέματα της φυσικής της φυσιολογίας και της γνωσιοθεωρίας.
Έδωσαν επίσης απαντήσεις σε θέματα που αφορούν τον ηθικό βίο, τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, την οργάνωση της πολιτείας που επέδρασαν στη διαμόρφωση των σύγχρονων κοινωνιών και στην πολιτειακή οργάνωση των νεωτέρων κρατών. Περίπου όλες οι υποθέσεις που δέσποσαν της νεότερης φιλοσοφίας διατυπώθηκαν για πρώτη φορά από τους Έλληνες.

Σε ολόκληρη την ιστορία” αναφέρει ο Bernard Russell στο έργο του “Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας, “τίποτε δεν είναι τόσο εκπληκτικό και τόσο δύσκολο να εξηγηθεί όσο η ξαφνική άνοδος του πολιτισμού στην αρχαία Ελλάδα.” Νομίζω ότι έχω δείξει ότι η ανακάλυψη και χρήση από τους Έλληνες της αλφαβητικής γραφής συνέβαλε ιδιαίτερα σημαντικά σε αυτήν την εξέλιξη.
Αλλά και οι λαοί που είχαν την αναγεννητική επαφή με την αλφαβητική γραφή και με τα ελληνικά κείμενα και έργα, άλλαξαν βαθμιαία τις γλώσσες τους και έδωσαν στις γλώσσες τους τον πλούτο του ελληνικού λεξιλογίου και ακόμη τις δυνατότητες έκφρασης που παρείχε η αρχαία ελληνική γλώσσα. Και κατέστησαν ικανοί για επιτεύγματα ανάλογα με τα επιτεύγματα των αρχαίων Ελλήνων ή και υπέρτερα. Και ανέπτυξαν περαιτέρω αυτοί οι λαοί τις επιστήμες και καλλιέργησαν τις τέχνες και προήγαγαν τον πολιτισμό φτάνοντας στα σημερινά επίπεδα. Ξεκίνησαν όμως από το σημείο στο όποίο οι Έλληνες είχαν φτάσει χίλια και πλέον χρόνια νωρίτερα. Και μόνο σε λαούς που χρησιμοποιούσαν αλφαβητική γραφή δημιουργήθηκαν εγγράμματες κοινωνίες και μόνο σε χώρες επαρκώς εγγράματες αναπτύχθηκαν και εξειδικεύθηκαν επιστήμες. Και για αυτούς τους λόγους αναγνωρίζεται ότι η αλφαβητική γραφή άλλαξε και διαμόρφωσε και συνεχίζει να διαμορφώνει τον κόσμο.

Γράφτηκε όμως κάτι σημαντικό με τη φοινικική γραφή ; Τίποτε.
Εισήγαγαν ανέπτυξαν ή εξειδίκευσαν οι Φοίνικες επιστήμες; Καλλιέργησαν τις τέχνες και τα γράμματα; Προήγαγαν τον πολιτισμό; Οχι.
Είχε καμμιά σχέση η γραφή τους με την αλφαβητική γραφή; Φυσικά Οχι.

Έχουμε πει ότι την αλφαβητική γραφή την ανακάλυψαν οι Έλληνες και ότι ο Παλαμήδης την ανακάλυψε. Και ο Ευριπίδης αυτό είπε και είπε ακόμη και το τι ακριβώς είναι η αλφαβητική γραφή, πρωτοδιατυπώνοντας τη σημερινή αντίληψη για το ζήτημα αυτό. 
Αλλά ποιος ήταν ο Παλαμήδης;
Τάξεις τε πολεμικάς ευρών μέγιστον εις πλεονεκτήματα, νόμους τε γραπτούς φύλακάς τε του δικαίου, γράμματά τε μνήμης όργανον”, αναφέρει ο Γοργίας στο έργο του “Απολογία Παλαμήδους”.
Ανακάλυψε και εξαιρετικά πλεονεκτικές πολεμικές παρατάξεις, και τα γράμματα ως μνήμης όργανον, και τους γραπτούς νόμους και θέσπισε τους γραπτούς νόμους ως φύλακες του Δικαίου" Και ήταν οι γραπτοί νόμοι φύλακες του δικαίου γιατί όλοι μπορούσαν να τους διαβάσουν.

Οι ¨Ελληνες ονόμαζαν τους φθόγγους και στοιχεία. Η λέξη “στοιχείο” σημαίνει κάτι που δεν ανάγεται σε σύνθεση πιο απλών μερών του. Το στοιχείο είναι το θεμελιώδες. Οι φθόγγοι είναι οι απλοί ήχοι μιας γλώσσας και δεν αναλύονται δεν ανάγονται σε απλούστερους. Αποτελούν τα στοιχεία ή αλλιώς τα άτομα των γλωσσικών ήχων. Διακρίνονται σε συμφωνικούς φθόγγους ή σύμφωνα και σε φωνηεντικούς φθόγγους ή φωνήεντα. Όταν εκφέρονται τα φωνήεντα, ο αέρας εκπνέεται από το στόμα ελεύθερα, χωρίς να παρεμβάλλονται εμπόδια ή με την παρεμβολή πολύ μικρών εμποδίων. Στην ελληνική γλώσσα απολύτως ελεύθερη εκπνοή αέρα έχουμε μόνο κατά την εκφορά του ήχου [α]. Όταν εκφέρονται τα σύμφωνα η τοποθέτηση της γλώσσας, των δοντιών ή των χειλιών εμποδίζει αρκετά την εκπνοή του αέρα και αφ ενός μειώνει την παροχή του εκπνεόμενου αέρα, αφ' ετέρου διαμορφώνει τη διαδρομή του.

Η ανακάλυψη και καταγραφή όλων των στοιχείων (όλων των ατόμων) των γλωσσικών ήχων, δηλαδή όλων των απλών γλωσσικών ήχων, αποτελεί την ανακάλυψη του φωνητικού αλφαβήτου μιας γλώσσας. Επιτεύχθηκε με την ανάλυση των συλλαβικών ήχων στους απλούς γλωσσικούς ήχους (φθόγγους), από τη συνεκφορά των οποίων οι συλλαβές σχηματίζονται. Οι συλλαβές εν γένει δεν είναι απλοί γλωσσικοί ήχοιˑ σχηματίζονται με τη συνεκφορά φθόγγων, συμφωνικών και φωνηεντικών εν γένει
Οι φθόγγοι παριστάνονται με γράμματα. Οι Έλληνες έλεγαν τα γράμματα και ψηφία αφού στην αλφαβητική γραφή οι συλλαβές γράφονται με τα γράμματα που παριστάνουν τους φθόγγους που συνεκφερόμενοι με την καθορισμένη σειρά συνθέτουν τον ήχο της συλλαβής. Αποτελούν έτσι τα γράμματα, τις ψηφίδες από τις οποίες σχηματίζεται το γραπτό σύμβολο της συλλαβής και για αυτό ονομάστηκαν και ψηφία.

Ο Παλαμήδης καθόρισε και τη σειρά αναφοράς των φθόγγων και των γραμμάτων. Και σώζονται πινακίδες της περιόδου 700 - 650 π.Χ. που εμφανίζουν τα γράμματα με τη συγκεκριμένη σειρά.  Αυτός ο καθορισμός αποδείχθηκε εξαιρετικά χρήσιμος γιατί αργότερα τα γράμματα χρησιμοποιήθηκαν από τους Έλληνες και ως σύμβολα αριθμώνΗ παλαιότερη γνωστή αναφορά σημιτικών γραμμάτων με καθορισμένη σειρά είναι του 280 π.Χ.

Έτσι ο Παλαμήδης με τα ίδια γράμματα που έδωσε στους Έλληνες για να γράφουν τη γλώσσα τους, έδωσε και τα σύμβολα γραφής των αριθμών. Αλλά ο ίδιος έδωσε εξ αρχής και ονόματα στους φθόγγους και τα ίδια ονόματα στα γράμματα που τους παριστάνουν. Γιατί για να μαθαίνουν οι άνθρωποι “απ' έξω” τη φωνητική αξία των γραμμάτων ήταν χρήσιμο να τα ονοματίζουν. Και σε αυτό βοηθούσε  το να δοθούν στα γράμματα ονόματα και  το να μάθουν να μάθουν οι άνθρωποι να αναφέρουν τους φθόγγους και τα γράμματα με καθορισμένη σειρά.
Δόθηκε ένα όνομα σε κάθε φθόγγο και το ίδιο όνομα στο γράμμα που τον παριστάνει. Και ο πρώτος φθόγγος του κάθε ονόματος ήταν ο φθόγγος ο ονοματιζόμενος με αυτό το όνομα. Και φυσικά το πρώτο γράμμα κάθε ονόματος ήταν το γράμμα το ονοματιζόμενο με αυτό το όνομα. Και το όνομα δεν σήμαινε τίποτε. Παρέπεμπε μόνο στον απλό ήχο που το γράμμα παρίστανε και σε μερικές περιπτώσεις και στον τρόπο εκφοράς του. Και το όνομα του φθόγγου και του γράμματος έδινε αμέσως και την ηχητική του αξία. ΄Όλα δένονταν μεταξύ τους.
Να σημειώσω εδώ οτι ονόματα  όπως σπίτι, βόδι, φίδι και άλλα που υποτίθεται ότι είχαν χρησιμοποιηθεί ως ονόματα γραμμάτων στις σημιτικές γραφές, δεν έχουν χρησιμοποιηθεί σε καμμιά αλφαβητική γραφή και δείχνουν επιρροές από  εικονογραφική γραφή και επομένως χαρακτηρίζουν πρώτες προσπάθειες να αναπτυχθούν άλλου είδους γραφές.
Επαναλαμβάνουμε:
Οι φθόγγοι (σύμφωνα και φωνήεντα), είναι οι απλοί γλωσσικοί ήχοι που δεν αναλύονται σε πιο απλούς και επομένως είναι τα στοιχεία, τα άτομα των γλωσσικών ήχων. Και οι Έλληνες ονόμαζαν τους φθόγγους και στοιχεία. Και μόνο στην αλφαβητική γραφή καταγράφονται οι φθόγγοι ή στοιχεία που συνθέτουν τους συλλαβικούς γλωσσικούς ήχους.
Τα γράμματα ονομάζονταν και ψηφία γιατί αποτελούν τις ψηφίδες του γραπτού συμβόλου κάθε συλλαβής και αυτό συμβαίνει μόνο στην αλφαβητική γραφή.
Και για αυτόν τον λόγο λέξεις όπως φθόγγοι, σύμφωνα, φωνήεντα, στοιχεία, συλλαβές εμφανίστηκαν μόνο στη γλώσσα που γραφόταν αλφαβητικά. Στην ελληνική δηλαδή. Στις σημιτικές γλώσσες ανάλογες λέξεις δεν είχαν δημιουργηθεί. Είχαν μόνο τη λέξη που σήμαινε γράμματα.

Ποιος ήταν λοιπόν ο Παλαμήδης; Ποιος ανακάλυψε το αλφάβητο και την αλφαβητική γραφή;
Ως μυθικό πρόσωπο μπορεί να αποτελεί προσωποποίηση της παλαιάς, της αρχαίας σοφίας. Η λέξη μήτις στην οποία παραπέμπουν οι δύο τελευταίες συλλαβές της λέξης Παλαμήδης, σημαίνει ευφυΐα, φρόνηση, σύνεση. Ανάγεται σε ινδοευρωπαϊκό τύπο που σημαίνει μέτρο, εξυπνάδα και σε ινδοευρωπαϊκή ρίζα που σημαίνει μετρώ, ορίζω. Η Μήτις ήταν παλιά θεότητα που εκπροσωπούσε τη σοφία. Όταν η Μήτις ήταν ήδη έγκυος από τον Δία, ο Δίας την κατάπιε. Έτσι όταν πέρασε ο σωστός καιρός γεννήθηκε από το κεφάλι του Δία η Αθηνά, η νέα θεά της σοφίας. Και ο Παλαμήδης; Ο μυθικός Παλαμήδης ήταν πάντοτε ο άνθρωπος - φορέας της  αρχαίας σοφίας, όπως και όποτε αυτή φανερωνόταν στους ανθρώπους

Όμως για τον Παλαμήδη υπήρχε ένας θρύλος και συχνά οι θρύλοι αφορούν υπαρκτά πρόσωπα.
Για τον Παλαμήδη αναφέρεται στα κύπρια έπη, ότι πήρε μέρος και στον τρωικό πόλεμο και διακρίθηκε βρίσκοντας κάθε φορά κατάλληλη παράταξη για να αντιμετωπισθύν οι Τρώες και φροντίζοντας αδιάλειπτα τις προμήθειες και την ασφάλεια του στρατεύματος και του στρατοπέδου. Θανατώθηκε όμως άδικα και ατιμωτικά κατά τη διάρκειά του πολέμου.
Επίσης σε μια μεταομηρική εκδοχή της προσπάθειας του Οδυσσέα και του Μενελάου να πεισθεί η Ελένη να επιστρέψει στον Μενέλαο, αναφέρεται η συμμετοχή και του Παλαμήδη που μετέφερε μιαν επιστολή της Κλυταιμνήστρας προς την Ελένη.
Και ο Στησίχορος παραθέτει μιαν ενδιαφέρουσα συνομιλία του Παλαμήδη με τον Οδυσσέα.
Κάποια φορά που συνεδρίαζαν οι Αχαιοί, έτυχε να περνούν γερανοί πετώντας με τον συνηθισμένο τους τρόπο. Τότε ο Οδυσσέας είπε στον Παλαμήδη:
Οι γερανοί κάνουν μάρτυρες τους Αχαιούς ότι αυτοί βρήκαν τα γράμματα και όχι εσύ.
Ο Παλαμήδης απάντησε : Δεν βρήκα εγώ τα γράμματα, εκείνα με βρήκαν. Με περίμεναν μέσα στον οίκο των Μουσών... [ Εγώ γράμματα ούχ εύρον αλλ’ υπ’αυτών ευρέθην εν Μουσών οίκω κείμενα... (Στησίχορος: Ήρωικός )]. Περιδιαβαίνοντας μέσα στον οίκο των μουσών είπε λοιπόν ότι βρήκε τα γράμματα ο Παλαμήδης. Και τελείωσε την απάντησή του λέγοντας: Οι γερανοί δεν γράφουν γράμματα. Απλώς πετούν με τάξη.

Και οι αρχαίοι Έλληνες (οι πολλοί), ένα πράγμα ήξεραν για αυτόν. Ότι είχε τη σοφία και την ευφυΐα να βρει έναν τρόπο για να γράφουν οι Έλληνες εύκολα και με ακρίβεια τα λόγια τους και να διαβάζουν με ευκολία και ακρίβεια τα γραπτά τους.
Και ο θρύλος του Παλαμήδη μεταβιβαζόταν από τη μια γενιά στην άλλη, μένοντας για αιώνες ζωντανός. Και ενέπνευσε και στον Αισχύλο και στον Σοφοκλή και στον Ευριπίδη σχετικό έργο.
Και εμείς ξέρουμε ότι αυτός ο τρόπος γραφής, που ο Παλαμήδης ανακάλυψε, έγινε οικουμενικός τρόπος γραφής και επηρέασε καθοριστικά τις εξελίξεις, αρχικά στην Ελλάδα και αργότερα σχεδόν σε όλη τη γη. Και ξέρουμε ακόμη ότι σε αυτόν τον τρόπο γραφής οφείλεται η δημιουργία εγγράμματων κοινωνιών και κάθε τι που οφείλουμε στη δημιουργία εγγράμματων κοινωνιών.

Ιωάννης Κουμερτάς